|
|
||
|
Zamanla da olsa fark ediyor insan. Bazen bulunduğun durumu çıkmaz görüp başta durgun kalıyorsun, kabullenirim diyorsun. İçten içe önem verdiğin ama elinden bir şey gelmez sandığın anlarda susmayı yeğliyorsun. Daha ilk anda düşündüğün, ağzından içinden geldiği gibi dökülmesi gereken kelimeler bazen gereksiz çalışan aklının ağlarına takılıp çırpınıyor. Belki konuşunca kaybedeceklerin var, evet. Başka insanlarla bir olup başka şeylerle bir şekilde beynini uyuşturmaya çalışıyorsun. Kafanı zorla diğer tarafa çeviriyorsun. Bu şekilde diğerlerini kandırabilsen de bir yerden sonra aklın kendi oyunlarına bağışıklık kazanıyor. Bu sırada hayat sana inat, seni tesadüfün ötesine, kader diyebileceğin yerlere sürüklüyor. Her kaynakla beslenip büyüyerek sığmayan fikri tutamayıp doğru soruları sormaya başlıyorsun: “Ya kazanırsam? Hayatımın dönüm noktası olup olmayacağını nereden bilebilirim? Belki de bu beni, seni, onu daha iyi yapacak, denemeden nasıl öğrenebiliriz? Sırf susarak tüm bu insanları nelerden mahrum bırakıyorum?” Artıları, eksileri döküyorsun. Alemin en kral muhasebecileri bile senin neyi kazanıp kaybedebileceğini kara kara düşünen haline kıyasla yeteneksiz kalıyor. Bir yandan elinde olanı hiç kaybetmemek istiyorsun. Bunun mümkün olmadığını da biliyorsun. Kendinle, daha önce yaptıklarınla, söylediklerinle çelişmeye ve inatlaşmaya devam ediyorsun. Fikrin sonuna geldiğinde, bundan sonra yapacakların için çok geç kalmadığını umuyorsun: “İçinden geldiği gibi, doğru olana ulaşması dileğiyle akışına bırakarak…” İnsan nasıl da değişiyor, hayret. Şekli, fikri.. Bir yaşı diğerini tutmuyor. Say desen sayamam önceki nasıldı, şimdiki nasıl. Ne sıfat yeter, ne ben hangisinden başlayacağımı bilebilirim. Zorlasam ilk bu çıkar herhalde, basit, özet: “daha iyi” - This is your last chance. After this, there is no turning back. You take the blue pill – the story ends, you wake up in your bed and believe whatever you want to believe. You take the red pill – you stay in Wonderland and I show you how deep the rabbit-hole goes…
ikimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım Turgut Uyar Leyla ile Mecnun, kendi çölünde kaybolanların hikayesidir. Umudunu yitirmeden bekleyenlerin, hüznün olduğu yerde kahkahayı eksik etmeyenlerin, hala sevdiği kızın gözlerine bakıp “seni seviyorum” demekte zorlananların hikayesidir. Leyla ile Mecnun hayatı boyunca hep yedek kalmışların hikayesidir. Beethoven’ın 9. Senfoniyi bestelediğinde sağır olduğunu bilenlerin ama arabeskten de vazgeçemeyenlerin, başka hikayelere dahil olamadığı için kendi hikayelerini yazanların, bazen küfürlü konuşup aşkla susanların, kafası hayli karışık olanların hikayesidir. Leyla ile Mecnun güçlü olmak istemeyenlerin hikayesidir. Daha çok deneyen, daha çok yenilen, hep deneyen ve hep yenilenlerin hikayesidir… Neemiş? İşte Leyla ile Mecnun bizim hikayemizmiş. Çok da uzatmaya gerek yokmuş. laaaps!! I finally decided to store my video collection in an external hard disk instead of optical disks because of my limited time. I bought a Seagate FreeAgent GoFlex Desk 3TB in need of capacity but I’ve come to a serious bottleneck in usage: maximum disk partition size in different environments, obviously less than 3TB. Devamı burada… Etrafıma baktım bugün, bu güzel yazıyı hatırladım, hatırlatmak istedim: ——— Selam. normalde böyle şeyler yazıp çizmeye de utanırım ama bu hafta içimden seninle konuşmak geldi. bi ihtimal kulağına gelirse diye. “bu ne lan duyarlı mısın nesin” diye dalga geçenler olucaktır, ama naapalım, bu hafta böyle. geçen gün gidip can yücel’in mezarını kırıp yıkmışsın. kendisinin toplasan iki üç şiirini yarım yamalak biliyorum, öyle manyak bir okuru olmadım hiç yani. ölüm yıldönümünde mezarına şarap döktüklerini duyunca aklıma sen geldin. ulan dedim bizimki uyuz olacak bu olaya. ama gidip mezarı kıracağını da düşünmemiştim. gerçek bi ayıya dönüşmüşsün, ne diyim. peki acaba dönüşmedin de eskiden de böyle miydin? Devamı burada… “When I was a young man, I had liberty, but I did not see it. I had time, but I did not know it. And I had love, but I did not feel it. Many decades would pass before I understood the meaning of all three. And now, the twilight of my life, this understanding has passed into contentment. Love, liberty, and time: once so disposable, are the fuels that drive me forward. And love, most especially, mio caro. For you, our children, our brothers and sisters. And for the vast and wonderful world that gave us life, and keeps us guessing. Endless affection, mio Sofia.
Forever yours, “I knew I would not have enough time to do everything. Now I worry I do not have time to do anything.” Requiescat in pace, mentor… Assassin’s Creed Embers Trailer: http://youtu.be/BVUMPrv8oRw I have a habit of upgrading to a reliable Windows version (meaning not ME or Vista) only after its first service pack is available. However this time I was a little bit late. I’ve recently upgraded my Windows XP to 7 and applied all the updates. When I saw my first blue screen of death (IRQL_NOT_LESS_OR_EQUAL), I didn’t care much and just rebooted. But it got annoying when these BSOD’s kept coming with different bug check strings: MEMORY_MANAGEMENT, PFN_LIST_CORRUPT, etc. I analyzed the minidump files created under C:\Windows\Minidump after each crash with BlueScreenView. They were all commonly addressing to ntoskrnl.exe, NT OS Kernel. I found a hotfix for the solution, but before applying I realized that I have the newer version of the file (from SP1) installed. So, back to square one. I googled for each error string and found lots of possible solutions. People keep saying: do this and do that… but most of them are dead end and need filtering. All I needed to do is to update device drivers. As a result of analyzing these error messages, I updated my GigaByte 7GA-EP45-DS3R mainboard drivers from its website. I haven’t got any BSOD since, I hope I won’t again. Apart from this, I was wondering why my computer became unresponsive after it woke up from sleep state. Crash time was totally random. My mouse seemed powered off, without any laser light, nothing. I just had to reboot. I tried:
Nothing worked. Finally I decided to flash and update my BIOS. In the mainboard website says “Fixed Vista S3 resume sometimes failed” for the latest version. I backed up my old BIOS, downloaded the newer BIOS image (ep45ds3r.f10) and applied it with the @BIOS utility:
I needed to go over my BIOS configuration after the update because it was the factory default. I reconfigured it with S3 sleep state this time and left the device manager changes above as it is, unchecked. Looks like it worked The methods may vary depending on your hardware vendor and configuration. But for the two problems above I can suggest : “Update your BIOS and device drivers.” Good luck — Season 6 finale spoiler alert — Travis : Hello, Jesus. Dexter : Hello, Travis. T : What? What is going on? D : This is the way the world ends. Your world, anyway. sana büyük bir sır söyleyeceğim zaman sensin |
||
|
Copyright © 2012 Ertürk Online |
||
Son 5 Yorum