So far, so good

Niyetim farklıydı aslında. Başkalarına neler katar bilemem ama bana sabretmeyi öğrenmekten başka hiçbir artı değer katmayacağını farkettiğim süreci atlatıp 2008 dendiğinde IQ’su negatif insanlar gibi (imkansız demeyin, bence var ama ölçek yetmiyor) bakmayı planlıyordum. Geldiğimden beri olayları bloglama gibi bir düşüncem de yoktu. Baktım ki bu umursamazlığın arasından kaçanlar çoğalmaya başladı, yine tutamadım kendimi.

Hakkını yememek lazım, susmayı da öğrenmiştim. Benim gibi biri bile böyle muameleye rağmen bunu becerebiliyormuş, hayret! Her ne kadar olumsuz yanları da olsa yaptığım seçimin bu konuda hayatımı kolaylaştırdığını görünce seviniyorum. Kısmen de olsa insan gibi yaşamanın verdiği boşluktan herhalde, bak yine konuşmaya başladım. Susuyorum.

Geride kalan bazı kilometre taşlarım:

  • Hazırlığı kendinden uzun ve zahmetli denetlemeler,
  • F1 Türkiye Grand Prix’i,
  • Üniversitelerin bahar şenlikleri,
  • Kardeşimin ÖSS’si,
  • Babamın emeklilik dilekçesi,
  • Türkiye’nin EURO2008’de yarı final oynaması, (dengesizlikler sebebiyle ay sonuna kadar edit gerekebilir)

İzinler hariç 136..

Leave a Comment

Please complete the math problem below: *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

My website uses cookies. Click for more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close