bir istek bir kutlama

Keşke Kurtuluş Savaşı’nda aç susuz savaşanlardan biri olsaydım.

Hayatımı “halife”ye, yobaza, cahile, hırsıza, ite kopuğa değil sonumu düşünmeden vatanıma harcasaydım.
Zalime boyun eğmeseydim, elim kolum bağlı olmasaydı.
Oturduğum yerden yazıp çizmekle bitti sanmasaydım. Ayaklansaydım, gerekirse yakıp kavursaydım.
Süngümün, sözümün bir değeri olsaydı. Sesim çıksaydı, bağırınca düşmanı titretseydim, hapislerde çürümeseydim.
Huzurumu bozanın, vatanımı satanın, sırtımdan bıçaklayanın dinini ırkını ayırmadan cezasını verseydim, seyretmeseydim.
Kadınım dövülmeseydi, daha kıymetli olsaydı. Bana bir kuru ekmek, iki mermi getirseydi. Sevseydim, sevinseydim.
En az üç çocuğum olsaydı. Haram yedirmeseydim. Gemiler değil, onurumu miras bıraksaydım.
Hepsinin ardından her baba gibi “vatana millete faydalı olur inşallah” deseydim. Kemiklerimi sızlatmasalardı.
Meclisi kuranlardan olsaydım. Çocuklarım, torunlarım değerini bilip tüm dünya çocuklarıyla kar kış demeden yıllarca kutlasaydı.
Saygı duysaydık birbirimize, saygıyla tartışsaydık. Aklımızla tek vatan tek millet için daha iyiyi bulsaydık.

Şükür çok az keşke var hayatımda. Ama hala sadece bunu yürekten isterim. Bugüne bakıp vicdanıma hesap veremiyorum, ağırıma gidiyor.

İstesem de yerine geçemediğim bu insanların kıymetini bilen, Türkiye Cumhuriyeti çatısı altında huzurla yaşamak isteyen ve bunun devamı için çalışan herkesin 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun.

Leave a Comment

Please complete the math problem below: *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

My website uses cookies. Click for more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close