Meta

Kategoriler


Eskiden çok sevdiğim bir sitede vardı: Tamamen boş, fonksiyonu olmayan bir buton :) "stress tuşunda anlam arayan varsa, derhal siteyi terketsin..."


Olayı abartmamak lazım tabi:






View Ertürk İhsan Limon's profile on LinkedIn


Red Hat Certified Engineer


VCP5 Certified


VCP6-DCV Certified


Hakkımda

1985’te Ordu-Fatsa’da dünyaya geldim. Boğa burcuyum. Annemin aslen Muğlalı babamın da Aydınlı olmasına karşın ikisinin de öğretmen olmalarının etkisiyle çocukluğum Tokat-Niksar ve Bilecik-Söğüt’te geçti.

İlkokulu Bilecik-Söğüt’te bitirdikten sonra, orta öğrenimimi kazandığım bursla İstanbul-Nişantaşı’ndaki FMV Özel Işık Lisesi’nde daimi yatılı olarak tamamladım. İsim karışıklık yaratmasın, okulum 1885 Selanik kökenlidir ve gayet de Atatürkçüdür. Lise boyunca fahri laboratuar asistanlığı yaparak kendimi bilgisayar konusunda olabildiğince geliştirmeye çalıştım. 2003’te ODTÜ Elektrik-Elektronik Mühendisliği‘ni kazanınca hayatımda Ankara perdesi açılmış oldu. Askerlik dahil 12 senelik yurt/yatakhane maceramı düşününce hayatımın çoğunu göçebe geçirdiğimi söyleyebilirim. Nereli olduğumu soranlara cevabım biraz uzun sürüyor.

Babamın el becerisi ve evde bozulan hiçbir eşyanın tamirciye gitmemesi bende elektronik eşyalara karşı bir ilgi yarattı. Bu ilgi lisede bilgisayarlar üzerinde yoğunlaştı. Asistanlık yaptığım süre boyunca bilgisayar donanımlarıyla haşır neşir olmam, benim ilk meslek tercihimde yegane etken olmuştur diyebilirim.

2007’de ODTÜ’den Elektrik-Elektronik Mühendisi sıfatıyla mezun oldum. Doğrudan bu sıfatla ilişkili hiçbir iş yapmadım. Hayatım boyunca kendimi geliştirdiğim teknik alanlarda sorun çözmek ve bu çözümlerle insanları mutlu etmek, benim için bir tatmin kaynağı oldu. Şansıma mezun olduktan sonra da bunu işim olarak devam ettirebildim. Kim ne derse desin, sevdiğiniz işi yaptıktan sonra çalışmak öğrencilikten daha güzel 🙂 “Öğrencilik daha güzel” lafı da sevdiği işi yapamayanların bir uydurması anlaşılan. Pazartesileri kimsenin sendrom yaşamaması için herkese sevdiği işleri yapabilmelerini diliyorum.

Mezun olduktan sonra belki de hayatımdaki en iyi kararlardan birini aldım: Aralık 2007’de askere gitmek üzere tecilimi bozdurdum. 319. dönemde (uzun dönem) asteğmen olarak görevime başladım. Üç aylık acemiliğimi ne şanstır ki Ankara-Etimesgut’taki Zırhlı Birlikler’de yaptım. Çarşı izinlerimi ODTÜ’de dostlarımla birlikte geçirdim 🙂 Mart 2008’de Tank Takım Komutanı olarak Kırklareli-Lüleburgaz’a atandım. Kasım 2008’de görevimi tamamlayarak evime döndüm. Artık birçok arkadaşımın aksine hayallerimi gerçekleştirmek için kafam rahat, önüm açıktı. 2009’da tekrar Ankara’ya yerleştim, eski şirketimde görevime kaldığım yerden yeniden başladım. 2010’da İstanbul’a, 5 yıl sonra da Almanya’ya yerleştim. Halen sistem yöneticisi olarak çalışmalarıma devam ediyorum.

“Bilgisayardan başka bir şeyle ilgilenmez misin?” derseniz haksızlık olur 🙂 Sevdiklerimle anı paylaşmanın keyfi paha biçilemez. Seyahat etmekten, yeni yerler görüp ufkumu genişletmekten vazgeçebileceğimi sanmıyorum. Babamın verdiği neredeyse benle yaşıt Zenit’imi emekliye ayırdım. Canon EOS 60D’mi toz tutmasına fırsat vermeden kullanmaya devam ediyorum. En çok, sevdiklerimin portrelerini ve geniş açı doğa/şehir-insan fotoğraflamayı seviyorum. Çektiklerimi işlemek, fotoğrafta başka metodlar denemek hoşuma gidiyor. Liseden kalan Almancamı toparlamaya çalışıyorum. İşe yürüyerek ya da bisikletle gitmek ayrı ayrı keyif veriyor. Yatmadan önce uyku elverdikçe kitap okumaya çalışıyorum. Nadir de olsa koşmaya çıkıyorum. Formsuz olup da dalağı şişirdiğim zamanlar dışında sahada orta halli bir sağ bek oyuncusuyum. Penguen ve Uykusuz’u almak artık nasip olmuyor, favori çizerlerimin kitaplarıyla idare ediyorum. Okuduklarım biri yana, estikçe yazdığım şiirler var. Her telden müzik, film ve dizileri toplayıp izlemeye çalışıyorum.

Buraya ilk kez yazdığım anı hatırlıyorum. Vakit çabuk geçiyor. O her şeyi alıp götürmeden tadını çıkarmak, olabildiğince değerlendirmek lazım…

Belki gerçekleşmesi giderek zorlaşmıştır ama dilek hep aynı: En kısa zamanda görüşmek üzere…

E.İ.L.

9 yorum: Hakkımda

  • Vay benim kardeşim ertürk 🙂 neler yapmışsın sen öyle yaw.. özledim kardeşim yatılı günlerini..
    Bıraktığım günden beri epey geliştirmişsin kendini.. Helal olsun valla sana.. Bir ara görüşelim kardeşim.. Kendine dikkat et 🙂

  • Selçuk Bakır

    Seninle olmak ve seni izlemek çok güzel.Senle girilen toplantılarda şamata kopuyor.Birde bu kadar ilgi alanı ve yorucu bolum, ne diyeyim Allah kolaylık versin

  • anasayfa resmindeki gibi sırtını dönme hayata.. yegane lafım budur kardeşim 🙂

  • Mert

    İnsanın aklı ne kadar eskilere gidiyor değil mi? Ertürk’ün (ve diğer ufaklıkların ;)) Işık lisesinin yatakhanesine ilk girişlerini hatırlıyorum.. Tuna’nın babası Sertaç Amca’nın Tuna’yı -tanışıklıktan ötürü- bana emanet etmesini 🙂 O küçük çocuk şimdi kocaman olmuş, bir de bize yaşlandığımızı iyice hissedelim diye web sitesi hazırlamış.. İstanbul’a geldiğinde alo de, bir de Mert abi’nle fotoğraf çekmeye çıkın..

  • Ah be Erturk’um, cok $ansa buldum $u anda bu siteyi, bi anda o resim galerisi beni cok eskilere, en guzel gunlerime goturdu. Yatili kade$im, canim benim, hepiniz cok seviyom lan.

  • Gökhan

    asker arkadaşları aslında kardeş olurlarmış derler ya inanmazdım… ama gordum ki gerçekten askerde insan kardeş gibi oluyorr kardeşim.. seni tanımak benim için güzel bi duygu… hep mutlu olman dileğiyle hep beraber güzel günlere saygılar

  • Ertürk

    Merhabalar, sitenizi yeni keşfettim. Bir adaşınız olarak kutlarım sizi.
    facebookdaki grubumuza da bekliyoruz sizi…
    İsmi Ertürk olanların grubu 🙂
    http://www.facebook.com/group.php?gid=104307824907

  • oğuz ertürk

    selam benimde adım oğuz ertürk ama size nazaran biraz yaşlıyım 1958 ankara doğumluyum şu an izmirde oturuyorum mesleğim uçak elektronik tenisyenliği hv kvt.emekli oldum svl şu an elektronik güvenlik sistemleri ve merkezi uydu sistemleri konusunda çalışıyorum size başarılar dilerim tekrar görüşmek dileğiyle

  • @sli :)

    Hayat hikayeni şans eseri buradan okuyarak öğrendim ve seni çok takdir ettim. Küçüklüğünden beri yalnız ayakta durabilmen, üstelik bu kadar başarılı ve özgüvenli olman, çok güzel bir şey. Hep böyle olması dileklerimle:)
    PS: Anlatış tarzını çok sevdim 🙂

Bir yorum yazın

 

 

 

Bu HTML tag'larını kullanabilirsiniz

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Please complete the math problem below: *